ฉันต้องยอมรับว่าบางครั้ง เวลานั่งอยู่คนเดียวดูโทรทัศน์ที่บ้านในเดนมาร์ก ฉันก็เอาเท้าวางบนโต๊ะกาแฟ บอกตรง ๆ ว่านี่เป็นมารยาทที่ไม่ดี ฉันก็รู้ดี แต่ก็ไม่มีใครเห็นอยู่แล้ว และบางครั้งฉันก็ไม่ได้ถอดรองเท้าทันทีที่กลับถึงบ้านเช่นกัน

ในประเทศไทยจะให้ความสำคัญกับเท้าอย่างมาก สิ่งหนึ่งที่สังเกตได้อย่างรวดเร็วคือ หลายสถานที่ไม่อนุญาตให้ใส่รองเท้าเข้าไปข้างใน โดยเฉพาะวัดและบ้านส่วนตัว แต่ก็มีหลายร้านค้าด้วยเช่นกัน ซึ่งหมายความว่าต้องถอดและใส่รองเท้าบ่อย ๆ ดังนั้นรองเท้าแตะจึงสะดวกมากในประเทศไทย และยังนิยมใช้กันทั่วไปทุกที่อีกด้วย

ในประเทศไทย การเอาส่วนใต้ของเท้าให้ผู้อื่นเห็นถือว่าไม่สุภาพมาก เช่น เวลานั่งคุกเข่าในวัดเพื่อสวดมนต์ต่อพระพุทธเจ้า สิ่งสำคัญคือ ต้องลุกขึ้นโดยหันหน้าไปทางพระพุทธเจ้า เพื่อไม่ให้เท้าของตนหันไปทางพระองค์ นอกจากนี้ไม่ควรหันฝ่าเท้าไปทางวัตถุมงคลหรือภาพของพระบรมวงศานุวงศ์ด้วย ฉันเองยังเคยอ่านมาว่า การเหยียบธนบัตรถือเป็นความผิดด้วย เพราะบนธนบัตรมีภาพของพระบรมวงศานุวงศ์อยู่

โดยทั่วไปแล้ว คนไทยจะไม่หันฝ่าเท้าไปทางผู้อื่น และจะไม่นอนโดยเอาเท้าไปชี้ที่หัวเตียง

ฉันเคยถูกตักเตือนหลายครั้งเพราะไม่คุ้นเคยกับความเอาใจใส่เรื่องเท้า แต่ฉันก็ยินดีกับการตอบสนองที่เด็ดขาดเมื่อฉันทำผิด มันช่วยให้การใช้ชีวิตในประเทศไทยง่ายขึ้นมาก และก็ไม่มีใครถือสา พวกเขารู้ดีว่าฉัน—ชาวต่างชาติที่ไม่รู้เรื่อง—ยังมีอะไรต้องเรียนรู้มาก และฉันก็พยายามจริง ๆ ซึ่งฉันรู้สึกว่าพวกเขาชื่นชมมากในประเทศไทย